|
| Videostill: Liesbeth Smit tijdens interview over boek: 'Aan ons is niets meer te zien' |
Wat gebeurt er als je als ogenschijnlijk wit persoon door het leven gaat, maar je familiegeschiedenis een ander verhaal vertelt? De Surinaamse grootmoeder van journalist en historicus Liesbeth Smit sprak nauwelijks over haar gemengde afkomst. Daardoor bleef het Surinaamse verleden grotendeels onbesproken, tot Liesbeth – met haar witte huid en blauwe ogen – zelf op zoek ging naar haar familiegeschiedenis in Suriname.
Slavernijverleden en Surinaamse roots
Naar aanleiding van haar boek Aan ons is niets meer te zien, over Smits onzichtbare gemengde afkomst met wortels in het slavernijverleden van Suriname en Nederland, gaan we in De Balie in gesprek over de verzwegen bladzijden van het koloniale verleden en de zoektocht naar persoonlijke familiegeschiedenis.
Wat betekent het om Surinamer te zijn? Wie mag zichzelf een ‘Surinamer’ noemen? En welke plaats hebben mensen van gemengde afkomst en huidskleur in het Surinaamse heden en verleden? Lees verder bij De Balie: ‘Je ziet er anders niet Surinaams uit'
Korte samenvatting
Larissa Biemond modereert een discussie over het hebben van een deels Surinaamse achtergrond en de invloed van familie, geschiedenis en omgeving op identiteit. Liesbeth Smit beschrijft in haar boek hoe ze haar eigen, op het eerste gezicht onzichtbare, Surinaamse familiegeschiedenis ontdekte.
Een veelzijdige Surinaamse afkomst
De discussie opent met persoonlijke ervaringen van het publiek en de sprekers. Velen met een deels Surinaamse afkomst herkennen de complexe vragen rondom identiteit, vooral wanneer uiterlijk niet direct hun Surinaamse wortels verraadt. Larissa Biemond, Etchica Voorn, Anne-Fay Kops en Kevin Klein delen anekdotes over vragen als "Waar kom je vandaan?" en de strategische inzet van identiteit en accenten. De term "dubbelbloed" wordt besproken als krachtig alternatief voor "halfbloed".
De zoektocht van Liesbeth Smit
Liesbeth Smit deelt haar motivatie om haar familiegeschiedenis te onderzoeken, een zoektocht die begon na haar oma's overlijden. Ze ontdekte dat ze afstamt van zowel tot slaaf gemaakte vrouwen als koloniale voorvaderen, waaronder een Duitse plantersfamilie en een Nederlandse gouverneurssecretaris. Een bijzondere vondst is de foto van Elisa Kina Bergen uit 1869, een vrijgekochte tot slaaf gemaakte vrouw, wiens verhaal Liesbeth hielp om de levens van haar voorouders te reconstrueren.
Complexiteit van "wit privilege" en identiteit
Anne-Fay Kops reflecteert op ervaringen met "wit privilege" en de kritiek die ze ontving toen ze haar Surinaamse wortels onderzocht. Ze worstelde met de vraag of ze wel "recht van spreken" had, gezien haar lichte huidskleur. Desondanks zette ze haar onderzoek voort, wat aantoont dat Surinaamse geschiedenis verder gaat dan huidskleur en diep geworteld is in identiteit.
