Seada Nourhussen wil met haar magazine OneWorld mensen in beweging brengen. “Wij hebben heel erg het motto: hoofd, hart, handen. Onze informatie die wij mensen geven, komt uiteindelijk ook via mensen binnen en uiteindelijk moet het ook tot iets praktisch leiden,” zegt ze in een interview met Guilly Koster op een zonnige dag tijdens het Kwaku Summer Festival van 2019.
Lees het hele interview na de video.
Interview met Seada Nourhussen
[Guilly Koster] Het eerste woord dat bij mij opkomt wanneer ik aan Seada Nourhussen denk, is ‘eindelijk’. Het heeft een tijd geduurd, maar ik heb je te pakken. Je bent de eerste, of niet de eerste, op dit moment de enige Zwarte hoofdredactrice van een opiniërend groot blad. En dat is OneWorld. Hoe voelt dat?
[Seada Nourhussen] Het voelt goed.
Ik heb heel lang in mainstream-media gewerkt als journalist, als redacteur, en dat was heel goed. Heel veel fantastische dingen kunnen doen, maar je bepaalt niet de koers natuurlijk. En nu kan ik dat wel.
[GK] Jij bepaalt wat er in het blad komt.
[SN] Nou, niet alleen, wij hebben natuurlijk een redactie en we doen het samen. Maar het is wel fijn om degene te zijn die, als je heel lang wel een visie hebt over bepaalde dingen en ook lang meegedraaid hebt, je eigen lijn kunt uitzetten.
En dat je dat met een groep betrokken mensen kan doen, die net zoals onze slogan luidt: ‘voor een eerlijke, duurzame wereld’ staat.
Dat doen we dat in alles wat we doen, in de manier waarop we besluiten nemen, de mensen met wie we werken en de zakelijke beslissingen die we nemen.
Het is dus heel interessant om ineens van producerend journalist naar ondernemer te gaan, we zijn ook helemaal zelfstandig geworden.
[GK] Het is toch een grote job om iedere maand zo’n blad te maken.
[SN] Ja, dat doen we met een heel klein team en ik ben ook heel trots op hoe we dat sowieso fysiek voor elkaar krijgen, maar ook ethisch voor elkaar krijgen.
“Ik heb echt het gevoel dat we met onze journalistiek waarde toevoegen aan het medialandschap.”
[GK] Dat het ook nog waar is, waar je het over hebt. Maar dat het niet alleen waar is, maar ook waarde heeft.
[SN] Precies, en dat we waarde toevoegen. Ik heb echt het gevoel dat ik met de journalistiek die wij maken waarde toevoeg aan het medialandschap, dat we mensen nieuwe visies geven, nieuwe perspectieven, en andere mensen een podium bieden.
[GK] Is dat nodig ‘in this time and age’?
[SN] Ja, heel erg. Ik denk dat jij dat ook wel weet.
Het is heel erg nodig, want de journalistiek is heel erg verkalkt. Er zit geen beweging in. Of er zit wel wat beweging in, maar er komen over het algemeen mensen bij die al denken zoals het establishment.
Journalistiek heeft het imago van een beetje oproerkraaiers, maar over het algemeen zijn journalisten best conservatief. Ze lopen in de pas.
Maar het ligt niet alleen aan journalisten zelf, het ligt ook aan de constructies die we nu hebben in medialand. Journalistiek zijn gewoon bedrijven geworden en monopolies geworden.
In Nederland zijn er ongeveer twee bedrijven die alles bepalen. En dat is niet gezond.
De Persgroep, Mediahuis geloof ik, en dan heb je nog de Noord-Hollandse dagbladcombinatie. Er zijn een paar grote bedrijven die eigenlijk alle titels beheren.
[GK] Dat is precies wat Malcolm X zei: degenen die de media in handen hebben, hebben de daadwerkelijke macht.
[SN] Ja natuurlijk. Het is een samenspel met politiek en nog veel meer dingen. Maar media zijn absoluut heel belangrijk en heel machtig, dus daar moet je heel verantwoordelijk mee omgaan.
Ik zie dat niet altijd gebeuren.
Als je bijvoorbeeld ziet hoe het AD onlangs tips gaf hoe burgers het boerkaverbod zelf konden afdwingen , dan vraag ik me af wat voor gesprekken daar op zo’n redactievloer plaatsvinden.
Waarom niemand dit tot een halt toeroept. Dat vind ik zorgelijk.
[GK] Welke kant de wind waait in Nederland. Ja, het is echt heel angstig.
Maar goed, we gaan even terug naar het vrolijke waar we hier zitten. Je blad heet OneWorld. Als je hier om je heen kijkt op het Kwaku Festival, is dit dan de OneWorld waar we het over hebben? Witte, Zwarte mensen, alles door elkaar.
[SN] Wat mij betreft wel. Het gaat niet alleen om kleur, het gaat heel erg om de juiste mindset.
Met z’n allen kijken naar meer gelijkheid en meer rechtvaardigheid in deze wereld.
Dat is de reden waarom wij het type journalistiek maken dat wij doen en het type mensen een podium geven.
“We leven in een tijd van zoveel informatie, maar uiteindelijk moet je er ook iets mee doen.”
[GK] Seada, ik ga je een gewetensvraag stellen: bevinden we ons met de maatschappij op een hellend vlak of kunnen we het nog de andere kant op keren?
[SN] Wat mij betreft kan het altijd de andere kant op. Maar mensen moeten gaan spreken, opstaan en handelen.
Wij hebben heel erg het motto: hoofd, hart, handen.
Onze informatie moet uiteindelijk ook tot iets praktisch leiden. Je moet er iets mee kunnen.
We leven in een tijd van zoveel informatie, overvloed zelfs, dat mensen soms niet meer kunnen ordenen.
Maar we kunnen eigenlijk alles weten wat we moeten weten om dingen beter te doen.
Alleen willen veel mensen het niet beter doen, omdat het hen nog niet raakt. Maar dat moment gaat wel komen.
En dan is het misschien te laat.
Dus ik heb wel het idee dat we nu in een momentum zijn gekomen waarin die stille meerderheid iets moet gaan doen.
In handelen. In stemmen. In consumeren. Of dat nu spullen zijn of media.
[GK] Als je kijkt naar wat er ter rechterzijde gebeurt, dat is behoorlijk georganiseerd. Het is belangrijk dat de andere kant zich ook gaat organiseren.
[SN] Er moet meer strategie in zitten. Rechts heeft veel strategie.
Mensen die niet rechts zijn, trappen daar soms ook in en doen er onbewust aan mee.
We kunnen wel de hele dag klagen over mainstream-media, maar we moeten ook energie steken in het steunen van andere media.
Lees meer over Seada Nourhussen bij OneWorld
Lees ook: Interview Seada Nourhussen – Hoe taal bijdraagt aan (de bestrijding van) racisme
